Elkızları: )

 

Sabah çocukları anneme bırakırken, Defne -bu sıralar düşmeye meyilliliğinde mi benim sakarlığımdan mı bilinmez- yine elimden kayıverdi. Hafifcene canım, o kadar da kötü değildi. Sanki görende kafası gözü yarıldı sanar, nasıl ağlamak nasıl mızıldanmak. Aslında tek derdi benim işe gitmemem. Bu da bahanesi oldu bu sabah. Zor kaçtım evden. Ama anladım ki, çocukları anneme götürünce bu şekilde tepki veriyorlar. Annem bize geldiğinde beni öperek işe uğurluyorlar.

 

Tabii ben yine kahroluşlar içinde içimden anneliğime küfrederken, Semih ananesinin kulağına eğilmiş ve;

-Anane söyle anneme, kardeşim benim ayağıma takıldı kapıda, ondan düştü. Annem üzülmesin.

 

Oğlum bu kadar duygusal olma, bu elkızları çok gaddar, sonra seni çok üzerler: )

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !